Program Preorientacji Zawodowej
Program preorientacji zawodowej dzieci w wieku przedszkolnym
I. PODSTAWY PRAWNE
Prowadzenie działań związanych z preorientacją zawodową w przedszkolu reguluje m. in. ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo Oświatowe, w której zapisano, że system oświaty zapewnia przygotowanie uczniów do wyboru zawodu i kierunku kształcenia. Szczegółowe regulacje wprowadza rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 sierpnia 2018r. w sprawie doradztwa zawodowego (Dz. U. 2018 poz. 1675 ze zmianami).
II. ZAŁOŻENIA OGÓLNE PROGRAMU
Głównym celem programu preorientacji zawodowej w przedszkolu jest budowanie ciekawości świata, poczucia własnej wartości oraz pozytywnej postawy wobec pracy. Program ma na celu rozwijanie zainteresowań dzieci, pobudzanie ich marzeń zawodowych, a także kształtowanie postaw takich jak proaktywność, sprawczość, samodzielność, porządkowość i szacunek do pracy innych.
Zajęcia powinny:
- mieć praktyczny charakter (doświadczenia edukacyjne) - rezygnacja z biernego słuchania na rzecz zabaw tematycznych, eksperymentów i bezpośrednich obserwacji.
- być zintegrowane z codzienną aktywnością - treści nie stanowią osobnego przedmiotu, są naturalnie włączane w codzienne zajęcia dydaktyczne, gry i zabawy wolne.
- powinny rozwijać kompetencje kluczowe - kształtowanie kreatywności, krytycznego myślenia, umiejętności komunikacji i współdziałania w grupie
- współpraca ze środowiskiem - zaangażowanie rodziców (dzielenie się pasjami i zawodami) oraz organizacja wizyt zawodoznawczych w lokalnych zakładach pracy.
Zadania z zakresu preorientacji zawodowej realizuje nauczyciel wychowania przedszkolnego. Działania powinny być zaplanowane i systematyczne zgodnie z podstawą programową wychowania przedszkolnego i programem wychowania przedszkolnego. Program stanowi realizację jednolitej, uwzględniającej etapy rozwojowe uczestników, systemowej koncepcji preorientacji zawodowej, rozumianej jako ogół działań o charakterze wychowawczym, podejmowanych przez nauczycieli i rodziców, ukierunkowanych na zbliżanie dzieci w wieku przedszkolnym do środowiska pracy.
Zgodnie z modułową strukturą programu na każdym etapie wychowania przedszkolnego realizowane są cele z czterech obszarów:
- poznawanie własnych zasobów
- świat zawodów i rynek pracy;
- rynek edukacyjny i uczenie się przez całe życie
- planowanie kariery i podejmowanie decyzji edukacyjno-zawodowych.
Treści są sukcesywnie pogłębiane/poszerzane w kolejnych latach kształcenia.
III. CELE PREORIENTACJI ZAWODOWEJ
1.Poznanie świata zawodów:
- Wprowadzenie dzieci w różnorodność zawodów wykonywanych przez osoby w ich otoczeniu (np. w przedszkolu, rodzinie, lokalnej społeczności).
- Zapoznanie z podstawową specyfiką pracy wybranych profesji (np. lekarz, strażak, piekarz, nauczyciel).
2. Kształtowanie postawy pracy:
- Wdrażanie dzieci do wysiłku, wytrwałości i sumienności w wykonywaniu powierzonych zadań.
- Budowanie szacunku do pracy ludzkiej w różnych formach i zawodach.
3. Rozwijanie motywacji i zainteresowań:
- Pobudzanie i rozwijanie wrodzonej ciekawości poznawczej oraz indywidualnych zainteresowań dzieci.
- Motywowanie do podejmowania różnorodnych aktywności i działania.
4. Stymulowanie marzeń prozawodowych:
- Budowanie wiary we własne siły i możliwości.
- Wspieranie wyobraźni dzieci na temat ich własnej przyszłości i kim chciałyby zostać.
IV. TREŚCI PROGRAMOWE
Zgodnie z przepisami, program musi obejmować cztery kluczowe obszary rozwoju dziecka.
1.Poznawanie własnych zasobów - budowanie samowiedzy dziecka.
- dziecko uczy się mówić o tym, co lubi robić, co je ciekawi i w czym czuje się dobrze.
- identyfikowanie swoich mocnych stron oraz rozwijanie uzdolnień w codziennych zabawach.
- próby podejmowania różnych działań i dzielenie się ich efektami z rówieśnikami.
2. Poznawanie świata zawodów i rynku pracy - przybliżenie dziecku otaczającej go rzeczywistości społeczno-gospodarczej:
- rozpoznawanie i nazywanie zawodów w najbliższym otoczeniu (np. strażak, lekarz, piekarz, nauczyciel).
- wyjaśnianie, czym zajmują się osoby wykonujące dany zawód i jakich narzędzi używają.
- budowanie szacunku do pracy ludzi i zrozumienie, że każda praca jest ważna dla funkcjonowania społeczeństwa
3. Rynek edukacyjny i uczenie się przez całe życie - kładzie nacisk na sam proces zdobywania wiedzy:
- rozbudzanie ciekawości świata, chęci zadawania pytań i odkrywania nowych rzeczy.
- skojarzenie nauki i zabawy z procesem, który pozwala stawać się coraz bardziej samodzielnym
4. Planowanie kariery i podejmowanie decyzji edukacyjno-zawodowych - rozwijanie kluczowych umiejętności decyzyjnych:
- ćwiczenie umiejętności decydowania w codziennych sytuacjach (np. wybór zabawy, podział ról w grupie).
- rozwijanie umiejętności pracy w zespole, negocjowania i radzenia sobie w sytuacjach problemowych.
- snucie pierwszych marzeń o tym, „kim chciałbym zostać w przyszłości” poprzez zabawy tematyczne.
V . FORMY I METODY PRACY:
1. Metody aktywizujące i praktyczne :
- Zabawy tematyczne i naśladowcze (role-play) - dzieci wcielają się w role kucharza, lekarza, strażaka czy fryzjera, używając bezpiecznych rekwizytów.
- Wycieczki i wizyty studyjne - wyjścia do autentycznych miejsc pracy (np. piekarnia, poczta, biblioteka, gabinet weterynaryjny) pozwalające poznać zawód „od zaplecza”.
- Spotkania z ekspertami - zapraszanie przedstawicieli różnych profesji (w tym rodziców dzieci) do przedszkola.
- Proste eksperymenty i warsztaty - samodzielne wykonywanie prostych czynności (np. pieczenie chleba, sadzenie roślin, majsterkowanie).
2. Metody słowne i oglądowe:
- Literatura dziecięca i multimedia - czytanie opowiadań, wierszyków, oglądanie filmów edukacyjnych prezentujących specyfikę danej pracy.
- Zagadki, rebusy i gry dydaktyczne - memory zawodowe, puzzle, domino z atrybutami zawodów.
Formy:
- Praca indywidualna - samodzielne rysowanie wymarzonego zawodu, układanie puzzli tematycznych, wykonywanie zadań w kartach pracy.
- Praca w małych grupach - budowanie z klocków makiety miasta/remizy, przygotowywanie zdrowego posiłku podczas warsztatów kulinarnych.
- Praca z całą grupą (zbiorowa) - udział w spotkaniu z zaproszonym policjantem, wspólne oglądanie teatrzyku o zawodach, gry ruchowe.
- Formy we współpracy z otoczeniem – angażowanie rodziców prezentacja ich pasji/zawodów, współpraca z lokalnymi instytucjami rzemieślniczymi, usługowymi
VII. WERYFIKACJA EFEKTÓW DZIAŁAŃ ZAMIAST OCENIANIA:
Założone cele programu powinny podlegać weryfikacji, a więc ocenie, w jakim stopniu zostały one zrealizowane dzięki podjętym działaniom. Może się to odbywać poprzez:
• pytania ewaluacyjne do dzieci dotyczące zrozumienia przekazywanych treści, potrzeby kontynuowania/poszerzenia tematu, atrakcyjności zajęć
• autorefleksję i samoocenę uczestników - swobodne wypowiedzi na zakończenie zajęć z wykorzystaniem głównie skojarzeń i myślenia analogicznego
• zbieranie opinii i informacji zwrotnych od rodziców
• analizę prac dzieci, wykonanych w ramach działań z zakresu preorientacji zawodowej.
VII. EWALUACJA PROGRAMU
Rolą ewaluacji programu jest analiza jego skuteczności, tzn. określenie, w jakim stopniu realizacja tego programu przyczynia się do osiągania założonych w nim celów. Ewaluacja prowadzona jest w sposób ciągły poprzez okresowe spotkania osób realizujących program preorientacji zawodowej w przedszkolu, które posłużą omówieniu skuteczności podejmowanych działań.
Proponuje się zastosowanie do ewaluacji technik:
-analiza dokumentacji (karty, monitoringu, dzienniki –tematy zajęć),
-zdjęcia ze spotkań,
-analiza wytworów dzieci
- wywiady i rozmowy podsumowujące z przedszkolakami.
- informacje zwrotne od rodziców uczestniczących w spotkaniach.
VIII. PROPOZYCJE DZIAŁAŃ W RAMACH PROGRAMU PREORIENTACJI ZAWODOWEJ W PRZEDSZKOLU
Propozycje działań, które można wdrożyć w programie przedszkolnym.
1. Spotkania z rodzicami i przedstawicielami różnych zawodów („Gość w przedszkolu”)
- Wizyty fachowców - zapraszanie rodziców lub lokalnych specjalistów (np. strażaka, policjanta, lekarza, stomatologa, piekarza, bibliotekarza).
-Prezentacja rekwizytów - pokazywanie przez gości narzędzi pracy, elementów stroju oraz opowiadanie w przystępny sposób o swojej codziennej pracy.
- Praktyczne pokazy - krótkie warsztaty, np. wspólne robienie prostych wypieków z piekarzem czy nauka prawidłowego mycia zębów z higienistką.
2. Wycieczki edukacyjne
- Poznawanie miejsca pracy - wizyty w najbliższym otoczeniu przedszkola – w bibliotece, sklepie, poczcie, gabinecie weterynaryjnym, straży pożarnej czy kawiarni.
- Obserwacja pracy - zwracanie uwagi dzieci na specyfikę pracy osób, które spotykają na co dzień (np. pani woźnej, kucharza w przedszkolnej kuchni, ogrodnika dbającego o teren wokół placówki).
3. Zabawy badawcze i dydaktyczne
- „Kim jestem?” (Zagadki i pantomima) - odgadywanie zawodów na podstawie pokazywanych ruchów (np. naśladowanie kierowania autem, malowania ściany) lub charakterystycznych dźwięków.
- Strefy/kąciki tematyczne w sali - organizacja stałych lub zmiennych stref/kącików zabaw (szpital, sklep, salon fryzjerski, warsztat majsterkowicza), w których dzieci odgrywają role dorosłych.
- Segregowanie rekwizytów - dopasowywanie przedmiotów do odpowiedniego zawodu (np. stetoskop do lekarza, pędzel do malarza, hełm do strażaka).
4. Działania plastyczne i techniczne
- „Kim będę w przyszłości?” - prace plastyczne (rysowanie, wyklejanie) przedstawiające wymarzony zawód dziecka.
- Tworzenie atrybutów zawodowych - wykonywanie z papieru i materiałów recyklingowych czapek kucharskich, odznak policyjnych czy pasów narzędziowych.
5. Wykorzystanie literatury i multimediów
- Czytanie bajek i wierszy - korzystanie z utworów poruszających tematykę pracy (np. wiersze Juliana Tuwima czy seria książeczek o przygodach różnych fachowców).
- Interaktywne narzędzia - korzystanie z bezpiecznych baz i platform edukacyjnych, takich jak Mapa Karier, oferujących plansze, ilustracje i inspiracje do rozmów o świecie pracy.